Stichting Tamsarya bestaat 30 jaar!

In mei 2017 zijn er weer 20 nieuwe kinderen op de Kumari-school komen wonen.
Bij geefwijzer kunt u deze kinderen zien.

Arme Nepalezen krijgen nieuw zicht!

Op 13 juni 2017 bezochten 406 mensen op één dag een oogkamp. Een dag later werden 42 van hen geopereerd en kregen hun terug.

Begin februari 2017 kwamen 349 mensen met oogklachten naar het Kumari-gezondheidscentrum.
49 van hen werden een dag na de screening al geopereerd.
Kosten per persoon € 25,-

img277

Surya, werkte op 6 jarige leeftijd als landslaaf voor de grootgrondbezitters Op 22 november 2016 ontving hij zijn diploma voor arts en is nu als dokter werkzaam in het gezondheidscentrum.

Vroedvrouwen
In juli 2016 slaagden 40 meisjes succesvol. Dit jaar weer op een na beste school van Nepal!

Aardbevingen
Bericht 16 december 2016
Het Nepalese bestuur bracht vele malen een bezoek aan ‘National Reconstruction Authority’
Maar tot op heden geven ze geen duidelijke antwoorden. Slechts 14 van 75 districten komen in aanmerking voor hulp. De districten waar wij werken staan niet op de lijst.
Het laatste bezoek van het bestuur was begin december. Nog steeds wonen de mensen in noodwoningen en koeienstallen. De overheid is en blijft afwezig.
Kortom: wij gaan beginnen met de wederopbouw, zonder overheid, want we mogen deze mensen die al 18 maanden wachten op hulp niet langer in de steek laten.

Bericht 23 februari 2016
Stichting Tamsarya heeft een totaal bedrag van € 55.340,- opgehaald voor de slachtoffers van de aardbeving.
In het jaar 2015 ontving de stichting € 23.000
In het jaar 2016 ontving de stichting € 32.340

Bericht 9 september 2016
Het is nu 14 maanden geleden en nog steeds is er geen opbouwbeleid en geen toestemming om met de wederopbouw te beginnen. WHAT TO DO? Ons Nepalese bestuur is al vele malen op bezoek geweest bij de ‘National Reconstruction Authority’ van de overheid. Maar ze geven geen duidelijke antwoorden. Ook een bezoek aan het districtshoofd (lees provincie) leverde niks op. Het districtshoofd vertelde eerst dat hij geen opdracht had gekregen van de nationale overheid in Kathmandu, maar toen ons bestuur weg ging liet hij weten dat ze wel medeverantwoordelijk zijn voor de wederopbouw en hier en daar al wel wat gedaan hadden. Vervolgens kwam hij met de mededeling dat er slechts 14 van de 75 districten in aanmerking komen voor hulp en het district waar onze projecten liggen staat niet op die lijst. Maar toch mogen we nog niet beginnen met de wederopbouw. En verder kon het districtshoofd ook geen informatie geven.
Wij gaan ervan uit dat we met of zonder toestemming nog dit jaar beginnen met de wederopbouw. Er is een einde aan geduld.

Het deert de overheid kennelijk niet dat er nog steeds in heel Nepal mensen in tenten wonen, een in koeienstal of onder golfplaten. Graag wil ik aan u mededelen dat wij onze beloftes waar zullen maken en dat uw giften linksom of rechtsom ten goede zullen komen aan de slachtoffers van de aardbevingen én van deze lakse overheid.
Oogkliniek
Bij de tweede aardbeving werden diverse gebouwen ‘geraakt’.
De oogkliniek vertoonde zoveel scheuren dat we deze hebben moeten ontruimen en sluiten. Indien de financiële middelen het in de toekomst toelaten zullen we een nieuwe oogkliniek bouwen op het terrein van het ziekenhuis. Met de inkomsten van de oogkliniek konden we oogkampen organiseren en dat ligt nu ook stil. We zijn in overleg hoe we dit programma kunnen voortzetten.

In samenspraak met de dorpsbewoners zal Stichting Tamsarya mede zorgdragen voor het herstellen van de huizen. De verwachting is dat de wederopbouw minstens een half jaar zal gaan duren. Alle giften en ook de resultaten van de bouwactiviteiten zullen we bij de afronding op de website publiceren.

Wat gebeurde er op 12 mei 2015

Boer Ran Bahadur uit Namjakot
‘Ik was op het veld. Plotseling hoorde ik een vreemd geluid en werd ik duizelig. Alle bomen begonnen te bewegen en ook de grond schudde rondom mij. Door al dat schudden werd ik tegen de grond gesmakt, maar ik kon me weer omhoogtrekken en vasthouden aan de struiken. Toen dacht ik: ‘dit is een aardbeving’. Toen het stopte ben ik naar huis gegaan en zag ik dat mijn huis er niet meer stond, alles lag op grond, mijn hele huis was kapot. Mijn huis had mijn grootvader gebouwd en nu is er niets meer. Maar ook veel andere huizen in het dorp lagen in puin. Veel mensen, ook uit andere dorpen, kwamen helpen. Wij zijn nooit naar school geweest en weten ook niet hoe we hulp kunnen krijgen. We hebben geen verstand van techniek en als jullie ons een beetje helpen zullen we alles zelf doen. Op dit moment heb ik niets meer te zeggen.’

Tirtha, een boer uit Namjakot
‘Samen met anderen was ik bezig met het graven van een geul voor de waterafvoer in Satakun. Plotseling begon alles hevig te schudden. Grote rotsblokken rolden van de bergen en de hele omgeving werd gehuld in een grote stofwolk. Een heel vreemd donderend geluid was te horen en ik had mijn lichaam niet meer onder controle. Toen ik thuiskwam, zag ik dat mijn hele huis tegen de grond lag. Andere mensen uit mijn dorp hielpen om de spullen uit het puin te halen en ook hielpen andere dorpen ons met eten. We hebben een onderkomen van zeil en resten van het oude huis gemaakt. Iedereen helpt elkaar, want er zijn veel families in mijn dorp die geen huis meer hebben. Wij doen ons best zelf alles te doen en als jullie ons advies willen geven en deskundige technische hulp, zijn we dankbaar.

Zie onderstaande beelden. Klik op de foto om te vergroten.

Noodwoningen

Wederopbouw


nepal_2